Yürüyorum adım adım,
Ter içinde yokuşlara.
Deryalara derin daldım,
Kulaç attım akışlara.
Düğümledim kör nefsimi,
Tepsi tepsi, sini sini.
Çöplüğe attım hepsini,
Yem olsun diye kuşlara.
Terazide iki kefe,
Sorgu vardır her nefese.
Suçlu eğilir nedense,
Taç taksanda o başlara.
Günde beş kez namaz-niyaz,
Artık af dileyim biraz.
Dal ucunda al al kiraz,
Desen olsam saf düşlere.
KARAC’OZAN; günahım çok,
Güvenim yok, gümanım* yok.
Lakırdıya karnımız tok,
Doydum sahte alkışlara.
04 Haziran 1995 GÖLBAŞI
*güman: umut
Kayıt Tarihi : 7.9.2020 23:03:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)