İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Ey divane yüreğim, bağın bahçen oldu viran,
Sınandın acılarla, ezip geçti seni zalim devran.
Elbet biter bu çile, son bulur içindeki hüsran,
Sabretmeyi bil yeter, yeniden şenlenir bu seyran.
Seni hor görüp ezdiler, bedende kalmadı takat,
En derinden sevdin de, yedin hep o en ağır tokat.
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta