Tiyatroda sahneye, dünyada ise hayat sahnesine her çıktığımızda, kendimize sorarız, bu rolü yapabilir miyim diye. “Yapamam” deriz. Ama aslında o rolün içinde değimliyiz? O oyunu oynayamayacağımızı düşündüğümüz halde, sahnedeki en iyi oyuncu biziz. Yaptıklarımız ve yapacaklarımız elimizde bir senaryo. Seyirci biziz, oyuncu biz. Perdemiz hayallerimiz, sahne dünya… Sevdiğimizin dışında kimse katılmaz oyuna. Rolümüz basit sadece kendimiz olacağız. Perde kapanacak, oyun bitecek. Hayat bitecek.
11.11.2006
Sevdanın ateşi eğer
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Devamını Oku
Her an yanıbaşımda yatmasaydı
Ben bu yükü taşıyamazdım
Sevinçlerime biraz hüzün katan odur
En çaresiz anımda
Issız bir dere kenarını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta