İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Sahte sevgilerle aralanan perde de güzel bir şiir sahnelenmiş..Sahne de oynanan oyun hazin seyirci ise o oyuna kapılmaktan uzak bir duygu atmosferinde sanki..Mükemmel bir anlatım tebrikler Turgut Hocam..Yürekten sevgi ve saygılarla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta