İki zıt gönül bakar durur birbirine.
Mesafe 16 taş 8 kare, yine de ulaşamaz sevdiğine.
Bakılınca tahtaya dikkatlice,
İkimiz de aynıyız, aşkın özüne inince.
Beyaz koyunca gönül gönül üstüne,
Mağrur olunca siyah, beyaz kalır biçare.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta