Elbet bir gün taşacak denizler
Girecek birbirine yer ve gökler
Bilmeyecek evladını anneler
İnsanoğluna yazıldı çekilecek bu gam ve keder
Düştük peşine gidiyoruz cehaletin
Kimedir bu öfken ve nefretin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gün o gündür ayrıldığı siyahla beyazın
Nefsine uyduğun için ilk defa utandığın
Şahitliğine şahit olup hayretlerde kalacağın
Kıymetini bilmediğin o elin ve ayağın
Güzel... Kutlarım... Tam puan... Sevgide kalın... Diğer şiirlerinizi de okudum... Onların üzerinde biraz çalışmanız gerektiği kanaatindeyim... Zaman buldukça konuya açıklık getireceğim... Başarılar...
Yüreğinize sağlık.İbrahim bey nice çalışmalara imza atacağınız günlere kalın sağlıcakla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta