Derin oymalarında izler barındıran sandığım.
Hergün itinayla tozunu aldığim,
Küflü desenlerinde kaybolduğum,
Yaşadıklarımın şahiti sandığım...
Bir dönem dantellerimi sakladın,
inci gibi işlenmiş oyalarımı.
Şimdi atmaya kıyamadığımsın.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta