ben işten eve yetişmeye calısırken
sen evde sofrayı hazrılıyordun
yemekler tabakta tabaklar masadaydı
yasadiklarimisa sen ben ve masadan
baska sahit yoktu
yemekten sonra kanepedeki ben
dizlerimde uzanana sen
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta