Ah benim yalnızlığım kimsesizliğim
Her şeyi kabullenen dilsizliğim.
Her fırtınada ortalığa saçılan
Can kırığı anılarım kırgınlıklarım
Kabuk bağlamaya zaman bulamayan yaralarım.
Hiçbir ilacın kâr etmediği
Tarifsiz acılara gebe zamansız sancılarım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta