Bir kader çizgisinde kesişti yollarımız,
Bir yardım eli için uzandı kollarımız,
Bir olarak gittiğimiz bütün yollarımız,
Şimdi sende kayboluyor,gönül sokaklarım.
Sevdik. Biz dedik bize,
Şimdi bir bilinmezlik var elimde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta