Her seferinde aynı şey oluyor...
Önce nefes alamıyorum, kendimi bir yerlere kapatılmış,
hapsedilmiş hissediyorum...
Sonra göğüsümün ortasında bir delik açılıyor
Ve bu delikten dışarı bir ışık çıkıyor...
Nefessiz kalmak...
En kötüsü bu!
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta