Sahip ile Sahipsiz Şiiri - Tuğrul Özdemir

Seher vakti duydum, bülbülün feryadını
Gittim yanına, bu ne güzel feryad
Bülbülüm feryadım güle
Sesim ağlar feryadım güle
Haberi var mı gülün, dikeni batar yüreğine
Ne fark eder duysa beni, utanır ettiğinden
Boynunu büker, gülün kırmızısı benim dedi
Bülbül kesti feryadı, kırmızıya döndü rengi
Sen ne yaparsın, sen ne ararsın dedi bana
Bende ağlarım gece gündüz, bende ararım gece gündüz
Sen gülden ayrısın, ben gülün sahibinden
Nasıl olur, gülün sahibi benim dedi
Ben de seyyah-ı aşkım dedim
Yerin yurdun yok mu dedi
Sahipsizim dedim
Aradığını buldun mu dedi
Sen ‘O’ değilsin dedim
Gülü yaratanın güzelliğini düşün
Güzeller güzeli gül güzelini düşün dedim
Bülbül feryad etti
Sesi arşa yükseldi
Bir ışık bülbülle göğe yükseldi
Sonrası bülbülsüz bir gül
Sonrası sahipsiz bir gül
Sonrası yoklukta bir gül
Sonrası
Sahibinin içinde bir sahipsiz

Ali & Tuğrul Özdemir
Seyyah-ı Aşk & GGGG
09.11.2012