Son sözümdür sana
sahip çık aşkına..
Acımıyor kalbim merhametsizlik demlenmişken düşlere..
Yokluğun arafın sonsuzluğunda bir varoluş korkusu..
Belki kırgınım belki kızgınım belki yorgunum kendime..
Ben bile bilmiyorken el nereden bilsin..
Seni senden öğrenemedim ya ona yanarım..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta