kırmızı ak ve kara toprak yanıyor
göğünüyor mor kayalar dağlarda
salkım saçak bahçelerde bağlarda
üzüm yüklü tiyeklerin damarları sızlıyor
ve kuruyor dallarında zerdali
zümrüt zeytin yere düşmüş çürüyor
açlıktan ağlarken ürkek gözlü çocuklar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



