Şahin Kaya Şiirleri - Şair Şahin Kaya

Sütünün yarıdan fazlasi yağdur
Çok yeka hayvandur sanarsın dağdur
Ölüdür sanmayın vallahi sağdur
Bu civarda dengi yoktur dovletın

Yine bir rastgelelik
Yine çatırım bir umut sahası
Fevkinde sebepler ve selahiyetli nihayetler
Oldu olacak derken
Ölmenin sırasını önceleyip
İşbu hayat görülmüştür mührüyle

Boş beş tabut
Geldi AFRIN'den..
Içinde mehmetcikler yoktu..
Külleri vardı..
Kimse bilmediki o sandıklarda,

Hz. Behlül bir gün Hârûn Reşîd'in taht odasını boş buldu ve çıkıp tahta oturuverdi. Bunu gören askerler onu kamçı ile dövmeye başladılar.
Askerler vurdukça o: “Vah Hârûn Reşîd. Vah Hârûn Reşîd!” diyordu.
O esnâda halîfe geldi ve manzara karşısında donup kaldı. Askerleri uzaklaştırdıktan sonra:
“Ey Behlül! Bu ne hâl?” diye sordu.
Behlül: “Senin için ağlıyorum. Burada tahtı boş bulup bir an oturdum. Bu kadar kırbaç yedim. Sen ise senelerdir bu tahtın üzerinde oturuyorsun. Hâlin ne olur diye düşündüm.”
Hârûn Reşîd: “Peki ne yapmam lâzım?” dedi.

Biz sanıyoruz ki zulüm sadece insanlara silah doğrultmakla, yerlerinden yurtlarından etmekle olur..

Oysa bir insanı kültüründen,dilinden,inancından mahrum etmekte bir çeşit ağır zulümdür..
Çünkü "psikolojik baskı" yeryüzündeki en büyük en ezici baskıdır.
Bir insanın kolunu bacağını koparsanız, onu örfünden,inancından koparmaniz kadar eziyet vermez..

Tamiri caiz mi bilmem
İçimde incinen bir telaş var.
Rabbim,😥
Susmak pahalı bir eylem
Konuşsak biraz…
Hüznümün başına bir şiir geldi,

Baba Vatanı Artvın-Köyüne Kurela derler.
Çoğu okumuş,İmam-Polıs-Her alanda Hep gurbete giderler .
Soy adımız KARA dır -Köyde mahalle adı-
Babam çocukken gelmiş-Artvin’de bulmuş tadı -Dokuz yaşında çocuk-Yaya gelmiş Artvin’e-
Yaşı seksenı geçti-Oturmak bilmez yine-
Karahmetler Mahallesi -Köyün baş tarafında -

Taşı mücevher, toprağı insan eden Allah'ım.
Zerreyi güneş, damlayı deniz eden Allah'ım.
Herkesin sıkıntısını çözen, zorluklarını kolaylaştıran Allah'ım.
Bizlere razı olacağın, sana layık ameller işlemeyi nasip eyle ... Rabbim
zorluklarımızı kolaylığa, darlığımızı bolluğa, günahlarımızı affa, hastalıklarımızı şifaya, karanlığımızı aydınlığa, dualarımızı kabule tebdil eyle. Rabbim!
bu güzel günde, dilimizi duasız, dualarımızı cevapsız bırakma.

Lokman Hekim doktor ve eczacıymış. Dükkânında her türlü hastalığın devası olan ilaçlar varmış. Hastalar içeri girdiklerinde, hastalıklarına iyi gelecek olan ilaç şişesi sallanırmış. Bir gün içeri birisi girmiş. Ancak hiçbir şişe sallanmamış. Lokman Hekim bunun üzerine: “Senin hastalığının çaresi yok, öleceksin.” demiş. Adam ölümden kurtuluşun olmadığını öğrenince çok üzülmüş. Her şeyini satmış. Yanına bir at, tüfek ve av köpeği alarak dağlara çıkmış. Vurduğu hayvanlar yiyip, yörüklerden yoğurt, süt alarak yaşıyormuş. Bu arada hastalığı da iyice artmış. Bir ağacın altına gelmiş. Atını bağlayıp yere oturmuş. O sırada bir yörük kadını, bir tas sütü yere koymuş. Yılan ların sütü sevdikleri bilinir. Tasa yaklaşan bir yılan sütü içmiş, sonra da zehrini süte kusmuş. Tas yemyeşil olmuş.
Ağrıları iyice artan adam: “Gidip şu zehri içeyim de ölüp kurtulayım” diyerek zehirli sütü içmiş. Bir süre sonra ishal olmuş ve kusmaya başlamış. Ancak oldukça hafiflediğini hissediyormuş. Ölmek için içtiği zehirden sonra daha iyi olduğunu görmüş. Gün geçtikçe iyileşmiş ve hastalığı tamamen geçmiş. Lokman Hekim’e gidip: “Sen bana öleceğimi söylemiştin. Ama ölmedim.” demiş. Bunun üzerine Lokman: “Ben sana ala ineğin sütünü nereden bulayım, sütü yılana içirip, nasıl tasa Hastalığının çaresi vardı ama bu ilacı temin etmek zor olduğu için öyle dedim.” diye cevap vermiş.
O gün bu gündür tas ve yılanın eczacılık ve tıp biliminin simgesi olması, halk tarafından Lokman Hekim’e dayandırılır.

Tavır bir seçimdir..
Mutluluk bir seçimdir..
Iyimserlik bir seçimdir..
İyilik bir seçimdir...
Paylaşmak bir seçimdir...
Saygı bir seçimdir...