Siyah bir örtüyle kaplanmıştı yer yüzü,
Bir şamdan aydınlığındaydı gökteki ay,
Geride bırakmıştı mehtap gündüzü,
Sıska vücudundan başak çıkarmıştı bir buğday.
Örtmüştü ayakkabı naaşlarını karanlık,
Bir zümrüt zinciri gibiydi dalgalar,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Düşüncelerim kayboldu aniden,
Artık görünmüyordu gökteki ay,
Gece yerini gündüze bırakmıştı yeniden,
Ay gibi kayboldu bitkiler arasında o buğday
kaleminiz hep yazsın saygılar efendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta