Siyah bir örtüyle kaplanmıştı yer yüzü,
Bir şamdan aydınlığındaydı gökteki ay,
Geride bırakmıştı mehtap gündüzü,
Sıska vücudundan başak çıkarmıştı bir buğday.
Örtmüştü ayakkabı naaşlarını karanlık,
Bir zümrüt zinciri gibiydi dalgalar,
Tanıdığım bir ağaç var
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor
Devamını Oku
Etlik bağlarına yakın
Saadetin adini bile duymamış
Allah’ın isine bakin
Geceyi gündüzü biliyor




Düşüncelerim kayboldu aniden,
Artık görünmüyordu gökteki ay,
Gece yerini gündüze bırakmıştı yeniden,
Ay gibi kayboldu bitkiler arasında o buğday
kaleminiz hep yazsın saygılar efendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta