İki çocuk,
Biri adeta tosuncuk!
Sıcak ama sımsıcaktılar,
Onüç ya da ondört ya vardı,ya yoktular...
Ateş istediler benden,
Vermedim! ...
Sevmem ama,nasihat ettim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sırrınızı ve yüreğinizdeki ateşi kimseyle paylaşmak istemezsiniz zaten onlar hep sizinledir kıyıp veremezsiniz kimselere
KUTLUYORUM ŞAİRİM SİZİ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta