Bir sürgün yeridir şu köpüklü mavilik,
Gençliğimden ırak, anılardan ırak,
Bir sanrı duyulan şu çığlıklar; bir işitsel sayrılık....
Tuzlu yosun kokusu mazideki ayrılık,
Ufuktaki sonsuzluk anımsatır fizanı,
Zamansız sevdalarda gönülleri azanı,
İsyankarı, duvarlara fena şeyler yazanı,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta