Sahici Şiiri - Hamza Efe Arıoğlu

Bu adımlarımın bir yere çıkmayışı...
Gözlerimin yola dikkatle yakılışı.
Küs kalışı belki yeni yıllara;
Varlar içinde yokluğa sevdalı,
Ne dersin, değer mi anlatmaya?

Bazen ağlayan, belki ağlanan oluruz,
Polat not düşer kırılan yerlerimize.
Hep 'ben' doğduk belki 'biz' ölürüz;
Bir varlığa düşer insanlığımız.

Adımlarımın bir yere çıkmayışı,
Çatı arayışı kalbin yuva sızlayışı,
Yuvasız fırtınada ağlayışı...
Diner yara kavuştuğumuz vakit;
Yağmurda sel olduğumuz vakit,
İnce depremin sarsıntısı diner.