üzerimde soğumuş kan lekeleri, sırtımda sayısız caninin hançerden örme yara izleri
Ben ki ıslak ceketimin altında kurumaya çalışan kanatsız bir fısıltıydım kara geceleri
Apansız ayrılıklarla çevriliyken etrafım içimde korkunun dinmez çığlık sesleri
Meğer ne değerliymiş insan, kendisinde bulamasa bile sevilmeye değer yüreği
Ne gariptir ki açıklanamaz sayısız hatanın doğruluğuna kaptırmıştım kendimi
Hükümsüz sözlerse bu cümlelerim okuma, bilme, ne de olsa hiç hissettiremedim sevgimi
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta