Bedenim sensiz bir enkaz, ruhumsa kanadı kırık bir kuş misali çaresiz.
En acımasız fısıltılar yankılanır şimdi yalnız gecelerimde, adın fısıltısı...
Lakin o sevda ki içimde, bir kor gibi harlanır yokluğunda, küllenmek bilmez.
Mesafeler birer pranga sanki, ruhumu sana ulaşmaktan alıkoyan amansız zincirler.
Ah, bu ayrılık... Bir ömür gibi uzayan bu sensiz anlar, nasıl dayanılır bilmem.
Kalbim bir mezarlık şimdi, en güzel hatıralarımızın solgun çiçekleriyle dolu.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta