Güne değmemiş ışığı
kutsamaktı aşk.
Ve kirpiğe yaslamaktı.
Biraz beyaz sürmekti
Bir satırda erimekti bazen.
Kesmesiydi rüzgarın...
soluksuz bir mavi nefes nefese...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




*
''Aşk için yanarken edindiğim kanatlarla,
uçup gideceğim ışığa doğru,
hiçbir gözün bakamadığı...''
( G.Mahler 2.Senfoni; çeviren: S.D.)
/
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta