İnsanların yerine kendimi koymaktan,
onların acısını acım,
mutluluğunu mutluluğum yapmaktan
onlar gibi olaylara bakmaya çalışarak dünyayı anlamaktan,
kendimi,
nasıl birşey olduğumu unuttum..
Sahi ben neydim?
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta