Konusu sendin hikayemin..
Ne zaman mutlu son desem adına, lâl ettin dilimi..
Karanlığın en koyusunda..
Tamda, tutunmaya çalıştığım yerden kırdın hayallerimi..
Varlığına tutsak ben..
Kendi eserimin esiriyken bile, sevdim toz konduramadığım seni..
Bilinmez denklemlerde kaybettim benliğimi..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta