Sahi Şiiri - Muhammed Emin Daştan

Kağıt önümde, kalem elimde
Vesikalığın düşlerimde
Yazsam kağıt yetmez
Yazmasam ömür geçmez

Göğsüm daralıyor, inşirah suresi sanki bana iniyor
Günahıma günah eklemek değil niyetim
Aşkın kuraklığındaki kaktüs ruhum,serap görüyor
Bedenim sana yöneldikçe çelme takıyor kaderim

Yok size cevap falan susun artık susun..
Beynimde dönen sorularla mı sadece kavgam
Acıya banmadık mı yeterince,isterseniz kan kusun
Firar edene kadar kalıcısınız,inan bu son davam

En başta koşan duygularım
Takip edenlr koşulsuz yaşadklarımdan kaçtıklarım
Koyun sürüsüdür bu tozu dumana katan karmaşa
Bir ıslık çalda atlamasın gittiği uçurumdan
Yönünü sen belirle,katili olma, hadi susma

Budadığın dallarımın hepsi kurumu
Sen sustukça akan gözyaşım mı yoksa zaman mı
Hangi duraktı geçtim sanırım
Müsait yerde insem geri yürümeye mecalim var mı

Tel tel dökülen saçlarım mı
Yada ardım da bıraktığım
Onca dosyanın zımbalarımı
Bana yazmaktan senı alıkoyan parmak uçlarınmı
Aman kımse duymasın dıye
Parmak ucunda yürüyen gönlünün arsızlığımı

Tövbelerimin inancı kadar kal bende
Günahı sevaba seçtiğim an beni bekleme
Şeytana değil küfürlerim
Kör nefsime..
Gözü gördü de dokunmadı
Sesini istedi duyamadı
Kokunu içine çekti ama azına doyamadı

Şahit misin?
Aramızda ki bakışların kaçakçılığına
Ben şahidim
Birbirmize teslim edemediğimiz aşka..
Evet evet sende ordaydın kılını kıpırdatmadın
Beni alıkoyuşuna
Ben kaçtım
Ama sen düşmedin ardıma..

Verdiğin sözleri sana verdirenler nerdeler
Bir daha yapmam dediklerinden payına ne aldın
Sırra kadem basan ankara sokakları değil
Yaşadığın aşklarından çektiğin acılar
Yaş sadece bir sayı ise sahi kaç yaşındasın?