Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hocam gercekten çok güzel bir şiire imza atmışsın şimdi şahbaz emmiyi tanımayan belki anlamaya bilir amma bizim köylerde bu şahbaz emmilerden çok var sesi çıkmaz kaderine razı olmuş hatayı hep kendinde arayan zavallı şahbaz emmiler birden sinirlerim gerildi ya hocam affet. bu avrupalının yaşlıları hep dünya turuna çıkıyorlar aldığı parayla senede dört sefer türkiyeye izine gidebilir bizim yaşlılar hadi emekli diyelim bulunduğu yerden vilayetine gitse herhalde bir yıl kendini toparlayamaz hocam şiirde nekadar mizah olsada içler acısı şahbaz emminin hayetı hocam yüreğine sağlık tam puanla kutlarım.
herğün gezer düzü ovayı
halıyla bezemiş tüm odayı
önünde demli kıtlama çayı
içerde içer şahbaz emmi
tebrikler şiir tadında kalın.. yüreğiniz dert görmesin..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta