yüzünü saklıyor ben giderken
acemice utanıyor kent başları
kokona bir kadının
ölü balıklar yüzüyor göğsünde
göğsünde eskil duyarlıklar
sözlerini yüreğine banıp banıp konuşuyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sen çok ceylanı yüreğinden öptün...:)
devam ediyorum durmadan...bir şiirden öteki şiire..
harika..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta