Oldukça sessiz, oldukça yalnız derince
Kumrular suskun dallarda güz gelince
Meydan çeşmesi ağlıyor biteviye kendince
Sahaflar açarken perdesini yine yeni güne
Dükkanlar göz kırpar meydandan öteye
Kitaplar hazırlanmış türlü müşteriye
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Osahaf dükkanının kapısı açılınca dışarıya değil içeriye bakmak gerekiyor sanırım. Bütün hayat bütün gizler orada . O eski kitap ve kağıt kokusunun içinde. Bir eski dükkanın sahaf dükkanının içine soktunuz beni o özlediğin İstanbulda. Beyazıt çınaraltındaki.
Tebrik ediyorum sizi sayın Orhan Tuncay.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta