Oldukça sessiz, oldukça yalnız derince
Kumrular suskun dallarda güz gelince
Meydan çeşmesi ağlıyor biteviye kendince
Sahaflar açarken perdesini yine yeni güne
Dükkanlar göz kırpar meydandan öteye
Kitaplar hazırlanmış türlü müşteriye
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Osahaf dükkanının kapısı açılınca dışarıya değil içeriye bakmak gerekiyor sanırım. Bütün hayat bütün gizler orada . O eski kitap ve kağıt kokusunun içinde. Bir eski dükkanın sahaf dükkanının içine soktunuz beni o özlediğin İstanbulda. Beyazıt çınaraltındaki.
Tebrik ediyorum sizi sayın Orhan Tuncay.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta