Ve bu dilimde patlayan mayınların açtığı oyuklar;
bana iki yanında kobraların dansı cendereyken, yaşam oluyor kötülük yoksunluğundan nefessiz kalan kan gölünden balıklara.
Ve bu çocuk neşesine asılmış Dıral Dede'nin düdüğünü, çalmama hürmeti; kanlı ellerle kısıldıkça çocuk sesi,
bir gün olsun aratmıyor cehenneti.
Ve annenin gögüslerinden akan sütün toprağa vurduğu kazma,
sevdadır deyyu,
samanlık da seyran deyyu,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta