Gün geceye kavuşurken,
Yalnızca düşünceler dans eder ayışığında,
Beklemez güneşi, beklemez sabahı yalnız ruhlar.
Son perdesi oynanan oyunun.
Hep susmayı, kaçmayı tercih etmişse ruh
Onursuz yaşayamayacağından.
Sonunda bir ıslık sesi ile dalar sahneye ruh.
Şah çeker vazgeçmeyen hayata,
Haydi! der.
Başı dik, mağrur.
Son meydan okumam, son hamlem.
Sıra sende.
Gel ne ile geleceksen
Gel hangi acı çökertir beni
Hangi ihanet böler karanlığı
Oyna son oyununu.
26.01.2012
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta