Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Söylediklerin g,üzeldi genç kardeşim,şiirin de...Seni gönülden kutlarım.
Ah,bir de o kartondan yapılmış şahları,açmaza getirebilsek...
Saygı ve sevgilerimle
Ünal Beşkese
az önce şiirini duvar ve umut grubunda okumuştum.. ve aynı hızla profiline ulaştım... yorum yapmadan geçemezdim... 19 yaşında olman beni şaşırttı doğrusunu istersen... ben 40 lı yaşlarda birisini bekliyordum... tebrik ederim genç arkadaşım...seni bir gün edebiyat dünyasında en üst sıralarda göreceğime inanıyorum... şiirin harika... kalemine yüreğine sağlık...tam puan
şah- mat
ilginç bir bakış açısı ve güzel dizeler. düşündürüyor. genç arkadaş başarılar dilerim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta