Bizler, yani insanoğlu yaşamda kobay mıyızdır aslında? Deney farelerinin kullanıldığı gibi, kendimizi kullanılmış hissederiz çoğunlukla. Olaylar karşısında bazen çok sevinir, bazen afallar, bazen ise gözyaşlarına boğuluruz; bir anda. Yaşadıklarımızı yorumlamayı da hiç ihmal etmeyiz. Öğütler çıkarırız ve o öğütü başkalarıyla da paylaşırız. Yoksa bir düştüğümüz hataya bir daha düşmemek ne mümkün. Zaten bedenimizi düşürecek çukur dolu yeryüzü, ama ruhumuzu düşüren çukurlar, bütün hücrelerimizle yaralar, acıtır bizi. Her şeye rağmen yaşamak güzel şey. Sağlığımız da yerindeyse değmeyin keyfimize…
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta