Sağır Paşanın Sessiz Çığlığı

Osmanlı’da önemli görevler yaptım;
Tarih askeri hizmetlerimi yazar!
Birçok ödül, madalya, nişanlar aldım;
Üstlerimin övgüsüne oldum mazhar!

Ben Balkan, Yemen, Kafkas cephelerinde
Canla başla savaştım, görmezler bunu!
Yalan söyleyip kendi mabetlerinde
Çamur atarak, çıkardılar suyunu!

Topçu idim, sağır oldu bu kulaklar;
Bu yüzden Sağır İsmet’e çıktı adım!
Ya şu “Asker kaçağı” gibi şakalar?
İnanan aptalları Allah’a saldım!

İstiklal Harbi’nde çok şeyler başardım;
Önce çok destekler verdim İstanbul’dan.
Sonra Anadolu… görevden kaçmadım…
Düzenli ordu için çalıştım candan!

“Dünkü vilayet” dendi Yunanistan’a;
Zafer değilmiş Sakarya, Dumlupınar(!)..
Daha devlet değilken Allah aşkına
Bağımsız devleti yolda mı bulmuşlar?

Bir soralım bu genleşmiş ahmaklara:
Yunan kimi yenip kurmuş devletini?
Onlar cevap veremez bu sorulara!
Daha güçlü Osmanlı’yı yendiğini…

Çok şeyler söylediler Lozan hakkında;
Bakın Adaları Lozan’da vermedik!
Ayrıca Adalar yoktu Milli And’ta;
Ve Uşi’de verilmişti, çok söyledik.

Tarihte iki Lozan Antlaşması var:
Birincisi bin dokuz yüz on ikide;
Yer: Lozan Uşi, masada İtalya var…
Adalar verilmişti bu birincide...

Diyorlar Adalar şartlı verilmişti…
Sanki şu Adalar icralık araba(!)
Sanki “yediemin” İtalya devleti(!)
Yani vermenin kibarcası aslında…

Güç imkan buydu, “yüzemezdik” Ege’de(!)
İzmir sonrası İstanbul’a yöneldik!
Çünkü şehir kalmıştı düşman elinde!
Biz de askeri Boğazlara gönderdik...

Buradan bakılsın Kerkük’e, Musul’a;
Milleti zayıf düşürmüştü savaşlar.
Elimizde kartlar zayıftı masada…
Bir de içimizde çok hainler yaşar...

Biz Kerkük’de, Musul’da cephe açsaydık
Bitmezdi harp, kolay kapanmazdı cephe!
Uzun bir savaşı göze alamadık…
Bugün iyi bakın bu kanlı bölgeye?

İki buçuk asır millet savaşlarda
Yenile yenile hep düşmüştü bitap!
Toprak verenlere sorsunlar biraz da,
“Cennetmekanları” alsınlar muhatap(!)

Bir de otuzlu yıllarda dostluk kurduk
Dünkü düşmanımız Yunanistan ile.
Hitler’e, Duçe’ye karşı birlik kurduk…
Şartları tahlil edin “beyniniz” ile…

İyi bakalım tarihte devletlere;
Ebedi düşmanlık veya dostluk olmaz!
Bazen koşullar bu düşman devletlere
Dostluklar kurdurur, başka yol bırakmaz!

Atatürk öldü otuz sekiz yılında;
Sivil, asker herkes bana destek verdi.
Bir savaş kaçınılmazdı Avrupa’da;
Biraz da desteğin nedeni bu idi…

İyi askerim gerek yok tevazuya;
Ama şu diplomasi de benim işim…
İyi oynadım, girmedik çatışmaya;
Çocuklarımızı bırakmadım yetim!

Girmedik İkinci Cihan Savaşı’na;
Alman sınırda her yer barut kokusu!
Önem vermiştik milletin ordusuna;
Asker besledik, budur işin doğrusu!

Çünkü bir işgal girişimine karşı
Hazırlandık nizami, gayrinizami!
Biz güçlü olamazsak dünyaya karşı
Barışı korumak zor olur değil mi?

Birinci Harp’de zor kurtarıldı vatan;
Sanayi, sağlık, alt yapı… kalmış geri…
Devir almadık Devlet-i Osmanlı’dan…
Kaçındık harpten, emekleme günleri…

Bir savaştan kaçınmanın doğru yolu
Geçer etkili güçlü devlet olmaktan!
“Kaçındık” derken doğru anlayın bunu;
Sadece geçmez politik oyunlardan!

Hazırlık yaptık, gece gündüz tatbikat;
Evet, destek verip askeri doyurduk…
Halk verdi, asker doydu, budur hakikat;
Biz her koşulda savaşa hazır olduk!

Birçok binaları, hatta camileri
Yapmıştık silah ve yiyecek deposu.
Düşünürken bir işgal girişimini
İftirayı pek düşünmedik doğrusu!..

Birçok devlet bu savaşa girmese de
Yaşadı maddi manevi yıkımları.
Doğrudur, çok sorunlar yaşadık biz de;
Asker tetikte, olursa bir saldırı…

Nüfusumuz on sekiz milyona yakın;
Üretken kırk yaş altı hepsi askerde!
Üretimde yaşlı, çoluk çocuk, kadın…
Düşüş yaşandı tarımda sanayide...

Hep konuşuldu süpürge tohumları;
Ekmek karnelerinden hep dem vurdular…
Evet birlikte çektik sıkıntıları;
Ancak yetim bırakmadım, ey mankurtlar!

Stalin, Hitler’in iki derece altı;
Kırk beş sonrası yayıldı Avrupa’ya…
Bolşeviklere karşı bir ittifaktı;
Harp sonrası yaklaştık Amerika’ya…

Fazla laf ettiler bu yakınlaşmaya;
Her vakit tutarsız, iki yüzlü bunlar…
Neden koşturdular Altıncı Filo’ya?
Önünde durup bir de namaz kıldılar(!)

Biraz da değinelim Varlık Vergisi’ne
Yukarda değindim Harp koşullarına…
Kaynak sağlarken devlet hazinesine,
Hem yer açtık müslim iş insanlarına…

Osmanlı’dan beri hep havaya baktık;
Servet birikmiş gayrimüslim elinde…
Varlık Vergisiyle serveti dağıttık;
Ama konuşan bunlar oldu yine de!

Bu doğru siyasetle alan açıldı;
İş hayatına girdi müslümanlar da!
Aralarından sanayiciler çıktı…
Yerli ve milli olan budur aslında!

Hep onlar oldu milliyetçi, müslüman;
Tekfir edip bizi attılar bir yana…
Ben sapmadım asla Allah’ın yolundan!
Yetim bırakmadıklarım yeter bana!

Sakın inkar etmeyin çok emeğim var;
Ben bu Cumhuriyeti kuranlardanım!
Demokrasiye geçtim, bu akla zarar(!)
Seçimle koltuğu bırakmış adamım!..

Pendik/05.01.2025