Hey hat!
Yine kabardı sen diyerek yanardağı...
Tümsekler her gelişinle ıssız çölde yuvarlandı.
Islıkların sağır kentlerde aşkı hatırlattı...
Bir rüzgara kapıldı çamurlaşan soysuz sığınağım.
Son bağrışmalar kulağımda,
'SEN' diye haykırdı Yaradan'dan alnının yazısına...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta