Sağımız solumuz vatan Şiiri - Tayfun Toprak

Toprağın alnına sürülen teri bilirim ben,
çünkü sabah ezanıyla uyanan taşra evlerinin kapısında
ana duası gibi bekler ekmek,
ve bilir ekmek;
kim onu alın teriyle yoğurmuş,
kim masada bölüşmüş
ama hiç sırtlanmamış yükünü.

Vatan nutuklarda yükselen gür bir ses değildir yalnız,
soğukta titreyen çocuğun cebine konan paslı anahtar,
askerden dönen delikanlının gözünde sönmeyen ateş,
ve susarak direnen ihtiyarın bir ömürlük sabrıdır,

Biz biliriz;
bayrak, rüzgârda sallanan bez parçası sananlara inat,
şehidin üstüne örtülen son yorgan olduğunu,
ve vatan,
tapusu kasalarda saklanan bir mülk değil,
mezar taşına kazınan soyadıdır insanın.

Emek kutsaldır bizde,
çünkü emekle doğrulur bel,
çünkü çalışmadan konuşan dil,
eninde sonunda yalan söyler;
ve yalanla kurulan her sofra
bir gün devrilir.

Bizim sağımız, solumuz
çıkarın değil, istikametin adıdır;
dünya eğrilse de doğruda kalmanın,
kalabalık alkışlarken susmanın,
ve susarken bile
milletin yükünü omuzda taşımanın tarafıdır
Mustafa'dır, Cevdet'tir, Deniz'dir, Yusuf'tur.

İşte bu yüzden,
biz mısraları kısa kesmeyiz,
Mısralar memleketin derdidir
ve sözü devrik söyleriz,
zira doğrular çoğu zaman
düz anlatılınca sığ gelir.