kendimi bıraktım insanlığım savruldu
kimse kavuşamaz bana kendimi toplamazsam
herkesten çıkmışım sen bırakmadın beni
ben beni bıraktım
sen seni bırakmadın insanlığının peşinde
beni tuttun bırakmadın sardın sarmaladın
ben senin oldum senin insanlığınla
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta