SAFRANBOLU
Avdan yaylasından güneş doğarken,
Kuşu engin uçar Safranbolu’nun.
Gün ışığı karanlığı boğarken,
Şafağı nur saçar Safranbolu’nun.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Yağmur çisil çisil toprağa iner,
Seherde jaleler yaprağa siner,
Baharın coşkusu kasımda söner,
Kızı safran biçer Safranbolu’nun.
öyle nefis bir dil ve anlatım ki...
safranbolu tablo oldu gözümüzde...
yaşadık o güzelliği dizelerinizde...
selam ve saygılarım tabiat ve safranbolu sevgisi ile dolu şirinize...
kaleminiz hiç susmasın değerli kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta