Safiyem Şiiri - Halim Taha Daş

Nedir öfkenin sebebi, nedir bu dinmeyen?
Anlar mı hiç halini bu yoldan geçmeyen?
Yâri için hiç kendinden vazgeçmeyen,
Ne kaldı elinde sade ruhsuz bir beden?

Rabbinin nimetidir sana o nur geldi aydan,
Kurtul bu karanlıktan, vazgeç bu Hay’dan.
Bu son yolculuğun, artık çıktı ok yaydan,
Ne kaldı elinde sade nursuz bir keder?

Dur artık dur! Buradan sonra uçurum,
Kader mi yoksa başkasının suçu mu?
Geçtim serden, sok hançerin ucunu,
Ne kaldı elinde sade güçsüz bir elem?

Umut dediğin sana o gözlerden ibaret,
Onu sevmek bile tüm her şeyle ibadet.
Belki de Azrail’in selamıdır nihayet,
Ne kaldı elinde sade suçsuz bir seven?

Atî ya var ol ya bırak her şeyinle bu yolu,
Safiye’me feda olsun kanadım kolum.
Tüm insan ve şeytanların şerrinden koru,
Ne kaldı elinde Atî, sade onsuz bir gecem.