Sen gecelerin tüm karanlığında dünyama doğan sen,
Sen yapayalnız dünyama sevda dikenleri diken sen,
Sen bu yıkık yaralı yüreği yerlerde sürükleyen sen,
Sen yoksun artık yoksun sen…
Sen beni dünyanın tanıdığı mucit’i yok eden sen,
Sen beni Denizli’nin tozlu yollarına savuran sen,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta