Safak vakti alır götürür seni,
Çok çok uzaklara,
Debelenip durursun,
Geçmişte kalan anılarınla,
Bir taraftan sabah olmakta,
Gün boyunca hayaller,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şafak vakti alır götürür gönül yaresine geceler yar olur
Serçe umuda göz kırpar gün dertlerini yıkmak için
Garip gönlü eylemez ne bayram ne seyran
Gör gönülleri aşk neyler
TEBRİKLER SAYIN kAMER BEY ZEVKLE OKUDGUM BİR ŞİİR SAYGILARIMLA
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta