Tohum toprağa düştüğünde,
Dizleri üzerinde titriyordu, baba
Başı; dizlerinin arasında tamamladı gelişimini cenin.
Dünyaya '-merhaba.' dediğinde, ilk şap'lağı yedi... Ağlaması isteniyordu, ısrarlı... Oksijenin yakıcılığı, şab'lağın acısını deldi. Ağladı...
Dizlerini doğrultup, sımsıkı sardı anası. Bükülmesin, diz üstü gel-
mesin evladı diye. Yine de, emekleyerek başladı hayata, yürümeye..Dikildiğinde
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Dizinin üstünde yaşayan toplumları, ayaktakiler yönetir.
.....Diz çökmenin erdem olduğunu anlatanlara ithaf..
Kutlarım.
Sevgili Mahbub Mehmet Kaya sayfasına 7.eser asmış.7.sini severek okudum...şiir dünyasındaki yolculuğunda başarılar şairim...
Hele bir diz çökmeye gör, değil mi sevgili dost.
İki soluk arası dinlemek bile haram
Hele bir diz çökmeye gör..
....Ağaçlar ayakta ölür, Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta