Güneş doğar, karanlıklar aydınlanır.
Esaret biter, hürriyet ayaklanır.
Sevgi başlar, samimiyetler uyanır.
Adalet yerleşir, haklar hatırlanır.
Dışlanma biter, eşitlikler sağlanır.
Beraberlik artar, sükunet çoğalır.
İnsanlık kıpırdar, cihan soluklanır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta