Saf Bir Aşık Gibisin Şiiri - Onur Saydam

saf bir aşık gibisin
cüruf kazanına mı atıldın?
yıkıldın mı?
yoksa gönlüme mi bağlandın?
nedir bu halin
duyar mısın sesimi
niye bu kadar bitap haldesin
yine sessiz kaldırımla
baş başa mı kaldın?
yoksa İstanbul'un varoş bir caddesinde
öfkeye mı maruz kaldın?

dert budur derman arıyor...

kimse bilmez ne dediğini
herkes içine atar derdini
öfkesi bile hayatın derdidir.
sadece düzelmemesine kızar
bir şeyler olması için dua eder
nefret etmelerini ister
bağırır ve çağırır
içten içi buhran yasar
sadece birileri duyması için
en mükemmel olduğun vakitte bile
her zaman istemediğini anlıyor insan

değer mı bunca nefrete
kıyar mı bunca acıya
o kaldırım acını soğuttu mı senin?
değiştirdi mi her şeyi
kızmanın anlamı mı var?
susmanın sebebi mi var?
nedir senin bu imkansızlığın

bir tren kalktı yine
götürdü seni uzaklara
ama sen yine fark etmedin
bir değil milyon olsa
ama dert yine aynı sebep
camın arkasında ki soğuk kış
orda seslenen tatlı bir öfke
duydun mu o sesi

belki...