Saf Aşkım Şiiri - Sınır Parlak

Saf Aşkım

Hayatın çekilebilir tek tarafı
Bu diyarda olmamın tek açıklaması
Kuşkusuz senin varlığın olmalı

Tüm kaygı ve sıkıntılara karşın
Zihnimin berraklığı, içimin ferahlığı
Kalbinin duruluğundan olmalı
Ruhum saf aşkımla dolmalı

Hayallerine daldığım, hayatım!
Sen beni sevmiyor olabilirsin
Ama bu benim hayatım
Umarım ki gözlerinden kaysın

Aşkıma pek denk değil de
Şiirlerime ismini sakladım
Beni kapı dışarı etsen de
Kalbimdeki yerine sığındım

Başından beri gönlümdeydin
Hiçbir zaman çıkmadın
Utanıyorum söylemeye hislerimi
Yapabildiğim, olmanı istemek iyi
Demek, “Tuttuğun olsun altın”

Seninle utanmadan konuşmak
Söylemek hislerimi açıkça
Kuşkusuz bir marifet

Biraz vicdani azap duyacaksın
Beni üzmekten korkacaksın
Eni sonu tatlı rüyam bitecek
Pembe yalanlar söyleyeceksin

Sonra bir “ama”, edeceksin ret
Yüreğimde bir tufan bu afet
Ama sen yine de beni affet

Bu dizeleri yazdım
Rüyalara daldım
Penceremden gecenin
Ardındaki aydınlığa baktım

Neden sonra uyandım
Naif gözyaşların üstüme yağdı
Tüm saflığınla yıkandım
Sana layık olmak için
Ama keşke hiç ağlamasaydın