Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir Şafak Vaktiydi: ilk ezberlediğim şiir senin adınla başlıyordu. Bir baktım ki güneşin batışından Kendimi buldum.. Nedense bir daha dünyama güneş doğmadı! Hep o akşamın zifiri karanlığında kaldı. Nedense bir daha dünyama güneş doğmadı. Bawer
