Pırıl pırıl bir dünya yaratmışsın kendine, beni istememeni anlarım. Peki ya söylesene, farklılıklar güzelleştirmez mi yaşamayı. Sen demiştin ki, ben farklıydım, özeldim. Ama başkaları gibi olmadığım için bıraktın, belki de, bir parça sıradanlık için. Belki hala severken. Ya da kendi ateşinde beni de yakmamak için, masumiyetimde, güzelliğinle.
Kaçabilmek en değerli fırsattır belki de. Kanadın kırılıp düşene kadar, kendi boşluğunda yitene kadar. İkimiz baş başa kalıp bitene kadar;
sadece sen ve ben
Kan ter içinde gece
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına
Devamını Oku
Kan ter içinde her yanım
Her yanım bu gece vurgun içinde
Kurşun yemişim, sürgün yemişim
Bu sana ilk gelişim
Vur emriyle düşmüşüm kapına




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta