Sen sarmışken dünyanın ben yarısını,
Sen sarsmışsın belli ki bu sarhoşluğumun aymışlığını...
Sadece üzülüyorum işte.
Sadece, yani kimsesizce.
Yoksa,şu yürekte sadelik ne gezer...
Karışmış tüm mavilerle karalar birbirine.
Bulmakla aramak arasında biryerlerdesin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzel bir şiir okumak insanı ne kadar da memnun ediyor.Bu memnuniyet insan içine huzur olarak geri dönüyor.O yüzden şiire emek vermek aslındaanında karşılığını almaktır.kutluyorum emeğiniz için.selam ve muhabbetlerimle...
İltifat olsun diye söylemiyorum, bu kadar yoğun duyguların bu kadar sade olarak dile getirilişi takdiri hakediyor. Umarım mavilerinizi ayırt edersiniz, koparıp alırsınız karanın baskınlığından
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta