Derin bir of çektim,
Gecenin güneşle selamlaştığı vakitlerde,
Gözlerden ırak bir kuytu köşede,
Dermansız yüreğimin dirildiği vakitlerde; anladım sevilmeyi,
Kör gözlerim aydınlandığı zamanlar da gördüm güneşimi,
Sırdaşım dediğim ay imiş meğer beni derte sokan,
Gönülsüz başlayan sözlermiş beni aldatan,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta