Sessizlik sardı etrafımı.
Kuşlar isyan etmişçesine,
Çekilmiş yuvalarına,
Kanat açmıyor.
Rüzgarlar poyraz samyeli,
Karayelden eser yok.
Meltemi ise,unuttum çoktan.
Küsmüş gökyüzü,
Nedense mavi değil,
Işık vermiyor aydınlık yok.
Bu gün bir başka gün,
Ruhum daralıyor.
Bulutlar çöküyor üstüme.
Yağmur ağırdan almakta,
Ses vermiyor.
Anlaşılmaz yaşadıklarım.
Gördüğüm git geller,
Umutlarımı bitiriyor..
Delice sevdalarımda bile,
Hüzün işleniyor içten içe.
Hortum mu girdap mı,
Çekti dünyasına.
Bir oraya bir buraya,
Savuruyor döndürüyor..
Savruldukça söylediğim,
Sevgi çığlıklarımı.
Anladım ki,
Ben söylüyor,
Sadece Kendim duyabiliyorum..
Enver ÖZEL
29.10.2010
Saat:01.11
Kayıt Tarihi : 29.10.2010 13:20:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!